คัมภีร์ศึกษาสาระสำคัญแห่งมวยไท้เก็กสกุลอู่

คำนำ

ศิลปะการต่อสู้ของจีนมีประวัติศาสตร์ยาวนาน เนื้อหาลุ่มลึก และมีสายสืบทอดจำนวนมาก มวยไท้เก็กในฐานะหนึ่งในหมวดมวยสำคัญของจีน ได้รับความนิยมอย่างแพร่หลายในหมู่ผู้รักศิลปะการต่อสู้ทั้งในประเทศจีนและทั่วโลก

มวยไท้เก็กเป็นศาสตร์การฝึกดั้งเดิมของจีนที่ผสานการเสริมสร้างสุขภาพ การป้องกันตน การบ่มเพาะจิตใจ และการยืดอายุให้ยืนยาว ลักษณะการเคลื่อนไหวเน้นความผ่อนคลาย สงบนิ่ง เป็นธรรมชาติ อ่อนโยน หนักแน่น ต่อเนื่อง กลมกลืน และมีชีวิตชีวา แม้ภายนอกจะดูช้าและนุ่มนวล แต่ทุกท่วงท่าล้วนแฝงความหมายเชิงการต่อสู้ การฝึกที่แท้จริงต้องเข้าใจโครงสร้างร่างกาย พลังภายใน การแปรเปลี่ยนของความเต็ม–ว่าง และการใช้การโคจรพลังภายในอย่างซ่อนเร้น เพื่อให้จิตนำชี่ ชี่นำพลัง จนพลังแผ่ซ่านทั่วร่างกาย และบ่มเพาะจิงเต็ม ชี่พอ เสินมั่น (精、气、神, Pinyin: jīng qì shén — สาระ พลังชีวิต และจิตวิญญาณ)

มวยไท้เก็กเป็นหนึ่งในมรดกศิลปะการต่อสู้ดั้งเดิมของจีน และในกระบวนการพัฒนาอันยาวนานได้ก่อรูปเป็นห้าสกุลใหญ่ โดยมวยไท้เก็กสกุลอู่ (武式太极拳) เป็นหนึ่งในสายหลักที่สำคัญ

มวยไท้เก็กสกุลอู่ก่อตั้งโดย อู่ อวี่เซียง (武禹襄, Pinyin: Wǔ Yǔxiāng) และสืบทอดต่อเนื่องผ่าน หลี่ อี้อวี่ (李亦畬, Pinyin: Lǐ Yìyú), เฮ่อ เว่ยเจิน (郝为真, Pinyin: Hǎo Wéizhēn), เฮ่อ เย่ว์หรู (郝月如, Pinyin: Hǎo Yuèrú) และ เฮ่อ เส้าหรู (郝少如, Pinyin: Hǎo Shàorú) รวมเป็นห้ารุ่น โดยยึดหลักการดั้งเดิมอย่างเคร่งครัด พร้อมพัฒนาและจัดระบบอย่างเป็นขั้นตอน จนก่อรูปเป็นสายมวยที่มีโครงสร้างสมบูรณ์

เหตุที่มวยไท้เก็กสกุลอู่ได้รับการยกย่องอย่างสูงในวงการ ก็เนื่องมาจากอู่ อวี่เซียง และหลี่ อี้อวี่ ได้นำการปฏิบัติจริงมาผสานกับการวางทฤษฎี จนผลักดันองค์ความรู้ของมวยไท้เก็กขึ้นสู่ระดับสูง งานเขียนของทั้งสอง รวมถึงคัมภีร์ทฤษฎีมวยไท้เก็ก《太极拳论》 (Pinyin: Tài jí quán lùn, งานเขียนคลาสสิกว่าด้วยหลักการและโครงสร้างของมวยไท้เก็ก) ของหวังจงเยว่ (王宗岳, Pinyin: Wáng Zōngyuè) ได้รับการยกย่องให้เป็นคัมภีร์มาตรฐานของผู้ฝึกทุกสาย

โครงสร้างเนื้อหาทั้งเล่ม

ส่วนที่หนึ่ง: การก่อกำเนิดของมวยไท้เก็กสกุลอู่
ส่วนที่สอง: ผลทางการแพทย์และการดูแลสุขภาพของมวยไท้เก็กสกุลอู่
ส่วนที่สาม: ภาคทฤษฎีมวยไท้เก็กและแนวทางการฝึกอย่างถูกต้อง
ส่วนที่สี่: การฝึกพื้นฐานและสิบสามท่าร่าง (十三条身法, Pinyin: shí sān tiáo shēn fǎ)
ส่วนที่ห้า: ภาคท่ามวยพื้นฐานและลำดับท่ามวย
ส่วนที่หก: การผลักมือแบบยืนที่และแบบเคลื่อน
ส่วนที่เจ็ด: การฝึกอาวุธ ได้แก่ กระบี่ ดาบสิบสาม และหอกสิบสาม
ส่วนที่แปด: คำอธิบายและบทวิเคราะห์หลักมวย (คง (空, Pinyin: kōng), ซง (松, Pinyin: sōng), กลม (圆, Pinyin: yuán), คล่อง (活, Pinyin: huó), การสะสมพลังและการปล่อยพลัง)
ส่วนที่เก้า: คัมภีร์มวยไท้เก็กโบราณ
ภาคผนวก: ประวัติบุคคลสำคัญและลำดับสายสืบทอด

คำอธิบายโดยสังเขปของมวยไท้เก็กสกุลอู่

มวยไท้เก็กสกุลอู่เป็นหนึ่งในห้าสกุลหลักของมวยไท้เก็กดั้งเดิม ก่อกำเนิดขึ้นในสมัยราชวงศ์ชิง ณ เมืองกว่างฝู่ อำเภอหย่งเหนียน มณฑลเหอเป่ย โดยอู่ อวี่เซียง

ลักษณะเด่นของมวยไท้เก็กสกุลอู่คือ โครงสร้างภายนอกเรียบง่าย ท่าทางรัดกุม การเคลื่อนไหวเนิบช้าแต่มั่นคง ก้าวเท้าเบา คล่องตัว เน้นความถูกต้องของแนวกระดูกและการแยกความเต็ม–ว่างอย่างชัดเจน มือซ้ายขวาดูแลคนละครึ่งของร่างกาย ไม่ล้ำเส้นซึ่งกันและกัน

มวยไท้เก็กสกุลอู่ให้ความสำคัญกับการฝึกภายใน ใช้การแปรเปลี่ยนของความเต็ม–ว่างและการโคจรพลังภายในอย่างซ่อนเร้นเป็นตัวกำกับท่วงท่าภายนอก ทุกท่ามวยประกอบด้วย “เริ่ม (起, Pinyin: qǐ)” “รับ (承, Pinyin: chéng)” “คาย (开, Pinyin: kāi)” “เหอ (合, Pinyin: hé)” ซึ่งหมุนเวียนสัมพันธ์กันอย่างต่อเนื่อง

กระบวนการฝึกมวยไท้เก็กสกุลอู่

ระยะที่หนึ่ง: การฝึกท่ามวย

การฝึกท่ามวยคือการฝึกโครงสร้างภายนอก ทุกการเคลื่อนไหวต้องอยู่ภายใต้การกำกับของจิตใจ

ระยะที่สอง: การฝึกท่าร่าง

เมื่อท่ามวยเริ่มมั่นคง จึงเข้าสู่การฝึกสิบสามท่าร่าง (十三条身法) ซึ่งประกอบด้วย หันเซวียง (涵胸, Pinyin: hán xiōng), ป๋าเป้ย (拔背, Pinyin: bá bèi), กั่วตั้ง (裹裆, Pinyin: guǒ dāng), ฮู่เจิน (护肫, Pinyin: hù zhūn), ถีติ่ง (提顶, Pinyin: tí dǐng), เตี้ยวตั้ง (吊裆, Pinyin: diào dāng), ซงเจียน (松肩, Pinyin: sōng jiān), เฉินโจ่ว (沉肘, Pinyin: chén zhǒu), เถิงหนัว (腾挪, Pinyin: téng nuó), สั่นจั้น (闪战, Pinyin: shǎn zhàn), เหวยหลู่เจิ้นจง (尾闾正中, Pinyin: wěi lǘ zhèng zhōng), ชี่เฉินตันเถียน (气沉丹田, Pinyin: qì chén dān tián), และ ซีเสอเฟินชิง (虚实分清, Pinyin: xū shí fēn qīng)

ระยะที่สาม: การฝึกพลังภายใน

การฝึกพลังภายในเป็นขั้นสูงสุดของการฝึกมวยไท้เก็กสกุลอู่ อาศัยความเข้าใจเชิงลึกทั้งด้านปรัชญา กลศาสตร์ และพลังชีวิต เพื่อให้จิต ชี่ และพลังทำงานประสานกันอย่างเป็นหนึ่งเดียว

หนังสือเล่มนี้มุ่งหวังเป็นทั้งคู่มือและแหล่งอ้างอิง เพื่อการสืบทอดมวยไท้เก็กสกุลอู่อย่างถูกต้อง ลึกซึ้ง และยั่งยืน

มวยไท้เก็กเป็นศาสตร์ศิลปะขั้นสูงที่มีลักษณะเป็นสหวิทยาการอย่างแท้จริง ครอบคลุมองค์ความรู้ด้านปรัชญา กลศาสตร์ ฟิสิกส์ แพทยศาสตร์ กายวิภาคศาสตร์ ระบบเส้นลมปราณ วิทยาการการเคลื่อนไหว และชี่กง เป็นต้น เฉพาะเมื่อผู้ฝึกสามารถเข้าใจและประยุกต์ใช้ศาสตร์เหล่านี้อย่างถูกต้อง จึงจะสามารถเข้าถึงแก่นแท้ของมวยไท้เก็กได้อย่างเป็นวิทยาศาสตร์ และมองเห็นสาระที่แท้จริงของการใช้งานเชิงการต่อสู้

ภายในหนังสือยังได้ยกตัวอย่างประกอบ เพื่อช่วยให้ผู้อ่านเข้าใจความสัมพันธ์และการแยกแยะระหว่างอี้ (意) และชี่ (气) อย่างชัดเจน รวมถึงความสัมพันธ์ระหว่างแรงกระทำและแรงปฏิกิริยา อันเป็นพื้นฐานสำคัญต่อการศึกษาการปล่อยพลังและความสัมพันธ์ระหว่างอี้กับชี่ในมวยไท้เก็กสกุลอู่

ผู้เขียนเริ่มต้นการฝึกโดยไป้ซือ (拜师) ต่อเฮ่อ เส้าหรู (郝少如, Pinyin: Hǎo Shàorú) ผู้สืบทอดมวยไท้เก็กสกุลอู่รุ่นที่ห้า ตั้งแต่วัยเยาว์ ผ่านกาลเวลาหลายสิบปีของการฝึกฝนทั้งในยามหนาวและร้อน รู้รสแห่งความยากลำบากและความลุ่มลึกของวิชา โดยไม่เคยหยุดยั้งการฝึก ทั้งยังใฝ่ศึกษาหลักการ สังเกตพลังภายใน และสรุปองค์ความรู้เชิงระบบจากประสบการณ์ตรง จนสามารถเรียบเรียงหนังสือเล่มนี้ขึ้นด้วยความละเอียดรอบคอบ

หนังสือเล่มนี้มุ่งหวังจะมีส่วนช่วยอย่างเป็นรูปธรรมต่อการเผยแพร่และยกระดับมวยไท้เก็กสกุลอู่ ทั้งในเชิงการศึกษาและการปฏิบัติจริง และเหมาะสมสำหรับผู้ฝึกทุกระดับ ตั้งแต่ผู้เริ่มต้นจนถึงผู้มีพื้นฐาน

หนังสือเล่มนี้ตีพิมพ์ครั้งแรกเมื่อเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2552 (ค.ศ. 2009) ณ กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย
ผู้สนใจสั่งซื้อหนังสือหรือเรียนฝึกมวยไท้เก็กสกุลอู่ สามารถติดต่อได้ตามหมายเลขต่อไปนี้
โทรศัพท์: +86-21-52281896 (เซี่ยงไฮ้), +86-13651715119 (เซี่ยงไฮ้)
+66-81-9119424, +66-86-5598753, +66-81-9910339 (กรุงเทพมหานคร)
อาจารย์หลี่ เว่ยหมิง (李伟明, Pinyin: Lǐ Wěimíng) ยังมีผลงานหนังสือสีอีกเล่มชื่อ “การบำบัดโรคด้วยชี่กงมวยไท้เก็กสกุลหลี่”《李氏太极气功祛病疗法》 (ฉบับจีน–ไทย) ผู้สนใจสามารถสอบถามข้อมูลเพิ่มเติมได้
อาจารย์หลี่ เว่ยหมิง ถ่ายทอดมวยไท้เก็กสกุลอู่ ณ นครเซี่ยงไฮ้ โดยการสอนแบบรายบุคคล