郝少如先師

เฮ่า เส้าหรู (郝少如, Pinyin: Hǎo Shàorú; ค.ศ. 1907–1983) ชื่อจริง เมิ่งซิว (梦修, Pinyin: Mèngxiū) ชื่อรอง เส้าหรู เป็นชาวถนนซีเจีย เขตเมืองกว่างฝู่ อำเภอหย่งเหนียน มณฑลเหอเป่ย์ ปู่คือ เฮ่า เว่ยเจิน (郝为真, Pinyin: Hǎo Wéizhēn) และบิดาคือ เฮ่า เยว่หรู (郝月如, Pinyin: Hǎo Yuèrú) ซึ่งล้วนเป็นผู้สืบทอดมวยไท้เก๊กตระกูลอู่
เฮ่า เส้าหรู มีรูปร่างสูงใหญ่ กำลังแขนแข็งแรง มีลักษณะสืบทอดแบบอย่างจากปู่คือ เฮ่า เว่ยเจิน เนื่องจากเติบโตในตระกูลมวยไท้เก๊ก ตั้งแต่วัยเยาว์จึงฝึกมวยกับปู่และบิดา ชีวิตประจำวันผูกพันกับการฝึกฝนทางมวยอย่างแนบแน่น ตั้งแต่วัยหนุ่มก็เข้าถึงทั้งทฤษฎีและการปฏิบัติของมวยไท้เก๊กสกุลอู่ได้อย่างลึกซึ้ง เพียงอายุ 21 ปี ก็สามารถเข้าถึงแก่นของมวยไท้เก๊กสกุลอู่ได้อย่างถ่องแท้ และได้เป็นผู้ช่วยสอนในกองมวยจีน ณ สถาบันกั๋วซู่ (国术馆, Pinyin: Guóshùguǎn) ประจำอำเภอหย่งเหนียน

ในปี ค.ศ. 1932 ขณะมีอายุเพียงยี่สิบสี่ปี เฮ่า เส้าหรู ได้ร่วมกับบิดาไปสอนมวยไท้เก๊กสกุลอู่ ณ มหาวิทยาลัยกลางหนานจิง (南京中央大学, Pinyin: Nánjīng Zhōngyāng Dàxué) และศาลสูงสุดหนานจิง (南京最高法院, Pinyin: Nánjīng Zuìgāo Fǎyuàn) รวมถึงหน่วยงานอื่น ๆ

ต่อมา ด้วยการแนะนำของ จาง ซื่ออี (张士一, Pinyin: Zhāng Shìyī) เขาได้เดินทางไปแทนบิดาเพื่อสอนมวยไท้เก๊ก ณ โรงงานผลิตยาซินย่า (新亚制药厂, Pinyin: Xīnyà Zhìyàochǎng) ในนครเซี่ยงไฮ้ นับเป็นจุดเริ่มต้นของการเผยแพร่มวยไท้เก๊กสกุลอู่ในนครเซี่ยงไฮ้ ต่อมาในปี ค.ศ. 1933 ด้วยการแนะนำของ อู๋ ซ่างเชียน (吴上千, Pinyin: Wú Shàngqiān) เขาได้สอนมวยไท้เก๊กสกุลอู่ในโรงเรียนเอกชนเซี่ยงไฮ้ และสมาคมเจิ้งเต๋อ เมืองอู๋จิ้น (武进正德学社, Pinyin: Wǔjìn Zhèngdé Xuéshè)

ในปี ค.ศ. 1937 เฮ่า เส้าหรู ได้ก่อตั้ง “สำนักมวยไท้เก๊กสกุลเฮ่า” (郝派太极拳社) ในนครเซี่ยงไฮ้ ต่อมาเนื่องจากสถานการณ์บ้านเมืองผันผวน เขาจึงเข้าทำงานเป็นพนักงานประจำของโรงงานผลิตยาซินย่า และจำต้องวางบทบาทครูมวยไว้ชั่วคราว

ในปี ค.ศ. 1961 ด้วยการแนะนำของ กู้ หลิวซิน (顾留馨, Pinyin: Gù Liúxīn) ผู้อำนวยการศูนย์กีฬานครเซี่ยงไฮ้ เฮ่า เส้าหรู ได้กลับมาสอนมวยไท้เก๊กสกุลอู่อีกครั้ง ณ ศูนย์กีฬานครเซี่ยงไฮ้ โดยในช่วงเวลานี้ หลี่ เว่ยหมิง (李伟明, Pinyin: Lǐ Wěimíng) ได้เข้าศึกษากับเขา

 

อาจารย์ เฮ่า เส้าหรู ถ่ายภาพในสวนสาธารณะเซี่ยงไฮ้เมื่อปี 1965

 

 เฮ่า เส้าหรู มีความรู้ด้านมวยไท้เก๊กอย่างกว้างขวาง และสามารถบูรณาการทฤษฎีกับการปฏิบัติได้อย่างสูง เขาสามารถอธิบายความหมายของทุกถ้อยคำในคัมภีร์มวยของ หวัง จงเยว่ (王宗岳, Pinyin: Wáng Zōngyuè) อู่ ยวี่เซียง (武禹襄, Pinyin: Wǔ Yǔxiāng) และ หลี่ อี้อวี๋ (李亦畬, Pinyin: Lǐ Yìyú) ได้อย่างถูกต้อง พร้อมทั้งแสดงสาระสำคัญเหล่านั้นออกมาในท่าฝึกและการแสดงมวยได้อย่างครบถ้วน ความเข้าใจในหลักการมวยของเขาละเอียดลึกซึ้ง การถ่ายทอดมีความชัดเจนแม่นยำ จนได้รับการยกย่องว่าเป็นปรมาจารย์มวยไท้เก๊กสกุลอู่ผู้ที่ทั้งวิชาและทฤษฎีสมบูรณ์พร้อม

ในด้านการฝึกผลักมือ เฮ่า เส้าหรู สามารถควบคุมและจัดการคู่ฝึกได้ตามใจโดยไม่ก่อให้เกิดอันตราย เมื่อวันที่ 5 กันยายน ค.ศ. 1964 ณ ศูนย์กีฬานครเซี่ยงไฮ้ ระหว่างการแสดงผลักมือ เขาใช้เทคนิคที่เรียกว่า “ไป๋เอ๋อ เลี่ยงชื่อ” (白鹅亮翅, Pinyin: Bái É Liàng Chì) ยกคู่ฝึกคือ ซุน โหย่วเต๋อ (孙友德, Pinyin: Sūn Yǒudé) จากด้านหน้าซ้ายขึ้นสู่กลางอากาศ จากนั้นหมุนเป็นเกลียว 180 องศา และปล่อยลงจากด้านหลังขวาไปไกลหลายเมตร สร้างความตื่นตะลึงแก่ผู้ชมทั้งสนาม ต่อมาในวันที่ 21 ธันวาคม ค.ศ. 1979 ณ สนามกีฬาเขตลู่หวาน นครเซี่ยงไฮ้ เขาได้แสดงการผลักมืออีกครั้ง โดยทำให้คู่ฝึกลอยออกจากพื้นสลับซ้ายขวา หมุนวนรอบตัวอย่างน่าตื่นตา เสียงปรบมือดังก้องยาวนาน

เฮ่า เส้าหรู ใช้พลังภายในอย่างบริสุทธิ์ โดยใช้จิตนำพลัง ใช้พลังขับแรง มือทั้งสองไม่จับ ไม่คว้า ไม่บีบ เพียงแตะเบา ๆ บนร่างคู่ฝึกก็สามารถควบคุมการเคลื่อนไหวได้ เมื่อรูปภายในเปลี่ยนแต่ภายนอกยังนิ่ง คู่ฝึกจะรู้สึกราวกับตกสู่ห้วงลึก สูญเสียการทรงตัว และเมื่อเขาปล่อยแรง คู่ฝึกก็จะถูกเหวี่ยงออกไปโดยไม่รู้ตัว ไม่สามารถควบคุมร่างกายได้ ผู้ชมต่างรับรู้ถึงพลังที่ยิ่งใหญ่ เต็มเปี่ยม และเชื่อมต่อทั่วร่างของเขาอย่างต่อเนื่อง เขายึดถือว่ามวยไท้เก๊กเป็นศิลปะ มิใช่เพียงเทคนิค

ในชีวิตประจำวัน ไม่ว่าจะเดิน ยืน นั่ง หรือเอนกาย เฮ่า เส้าหรู มักอยู่ในสภาวะของการฝึกมวยเสมอ หากมีผู้ใดชนเข้ากับเขาในขณะยืนหรือเดิน ก็มักจะถูกสะท้อนออกไปในทันที

ตลอดชีวิต เฮ่า เส้าหรู มุ่งมั่นพัฒนาตนอย่างไม่หยุดยั้ง การอธิบายหลักการมวยไท้เก๊กของเขามีความครบถ้วน เฉพาะเจาะจง ละเอียด และแม่นยำยิ่งกว่าผู้มาก่อน ช่วยเสริมสร้างและเติมเต็มคลังความรู้ของมวยไท้เก๊กให้สมบูรณ์ยิ่งขึ้น ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1963 สำนักพิมพ์กีฬาประชาชนแห่งกรุงปักกิ่งได้ตีพิมพ์หนังสือ 《มวยไท้เก๊กสกุลอู่》 (武式太极拳, Pinyin: Wǔshì Tàijíquán) ซึ่งเขาเป็นผู้เรียบเรียง นับเป็นผลงานสำคัญในการเผยแพร่มวยไท้เก๊กสกุลอู่ ภายในหนังสือเล่มนี้ได้บรรจุเนื้อหาที่มีคุณค่าสูงและไม่ค่อยเป็นที่รู้จัก ช่วยเปิดมุมมอง แก้ไขความเข้าใจผิดที่มีมาแต่เดิมเกี่ยวกับหลักการมวยไท้เก๊ก และมีความสำคัญต่อการศึกษาวิจัยเชิงลึกเกี่ยวกับคุณค่าและพัฒนาการของมวยไท้เก๊ก

เฮ่า เส้าหรู ถึงแก่อสัญกรรมเมื่อวันที่ 5 มกราคม ค.ศ. 1983 ณ นครเซี่ยงไฮ้ รวมอายุได้เจ็ดสิบห้าปี ระหว่างมีชีวิต เขาเคยดำรงตำแหน่งกรรมการสมาคมศิลปะการต่อสู้แห่งนครเซี่ยงไฮ้ และที่ปรึกษาสมาคมศิลปะการต่อสู้เขตสวีฮุ่ย